σαντορινη

Ιστορία της Σαντορίνης

Πριν από την μεγάλη προϊστορική ηφαιστειακή καταστροφή το 1613 π.Χ το νησί ονομαζόταν Στρογγυλή και αργότερα πήρε το όνομα Καλλίστη. H Σαντορίνη και τα γύρω νησάκια της Θηρασίας και το Ασπρονήσι είναι τα απομεινάρια της Στρογγυλής. Η έκρηξη του ηφαιστείου το 1613 π.Χ που έγινε στο νησί της Στρογγυλής δημιούργησε την καλντέρα της Σαντορίνης και είχε σαν αποτέλεσμα την καταστροφή του προϊστορικού πολιτισμού της Κρήτης και του ιδίου του νησιού. Ο Θήρας ήταν ο πρώτος Σπαρτιάτης άποικος του νησιού και το νησί πήρε το όνομα του. Αργότερα οι Φράγκοι Σταυροφόροι την ονόμασαν Σαντορίνη (Σάντα Ιρενε) προς τιμή της εκκλησίας της Αγίας Ειρήνης. Υπάρχουν διαφορετικές απόψεις σχετικά με την θέση της εκκλησίας, η μια είναι ότι πρόκειται για το εκκλησάκι της Αγίας Ειρήνης που υπήρχε στη Θηρασιά και η άλλη είναι ότι πρόκειται για την παλαιοχριστιανική εκκλησία της Αγίας Ειρήνης ερείπια της οποίας ανακαλύφθηκαν το στην περιοχή της Περίσσας τη δεκαετία του 20.

Ο Μάρκος Σανούδος με έδρα το νησί της Νάξου δημιούργησε το Δουκάτο του Αιγαίου που περιλάμβανε τα νησιά της Μήλου, την Κίμωλο, την Νιό, την Ανάφη, τη Σύρα και την Σαντορίνη. Η Σαντορίνη και η Θηρασία χορηγούνται στον Ιάκωβο Μπαρότσι και παρέμεινε σε αυτή την οικογένεια, με σύντομα διαλείμματα, έως το 1480. Στη συνέχεια η Σαντορίνη χρησιμοποιήθηκε σαν προίκα από τους Δούκες του Αιγαίου στις κόρες τους.

Κατά τη διάρκεια του 16 αιώνα η Σαντορίνη και άλλα νησιά του Αιγαίου, δέχτηκαν τις επιδρομές τούρκων πειρατών με αρχηγό τον Μπαρμπαρόσα που ανάγκασε τους Φράγκους να δεχτούν την επικυριαρχία του Τούρκου Σουλτάνου. το νησί της Σαντορίνης τελικά καταλήφθηκε οριστικά από τους Τούρκους το 1566, εκτός από το κάστρο στο Ακρωτήρι, που το κατέλαβαν οι Τούρκοι το 1617. Ο σουλτάνος Μουράτ ο Γ το 1580, χορήγησε σημαντικά προνόμια τα νησιά των Κυκλάδων γεγονός που βοήθησε την ανάπτυξη του εμπορίου και την αυτοδιοίκηση των νησιών.

Παρά την κακή του εδάφους και των καταστροφικών σεισμών που έπληξαν το νησί, Η Σαντορίνη ανέπτυξε τη γεωργία και τη ναυτιλία. Το 18 αιώνα ο πληθυσμός του νησιού έφτασε τους 9000 κατοίκους. Στις αρχές του 19ου αιώνα, συνεχίστηκε η οικονομική ευημερία και η ναυτιλία του νησιού. Η Σαντορίνη πήρε μέρος στην ελληνική επανάσταση Στις 5 Μαΐου 1821 και έγινε μέρος του ελληνικού κράτους το 1832 μαζί με τα υπόλοιπα νησιά των Κυκλάδων.